Neden güldüm gece gece? Cevap yok kimseden
Ne bir Tanrı ne Şeytan açıyor çenesini
Tenezzül etmiyorlar Cennet ve Cehennemden
Ben de darlıyorum işte şu fâni kalbimi:
Kalp! Üzgün ve yalnız oturuyoruz birlikte:
Söyle, neden güldüm? Ecelim mi bu acı!
Karanlık! Karanlık! Alın yazım beyhude
Cennet’e, Cehennem’e, Kalp’e yalvarmak mı?
Neden güldüm? Elbet mübarek hıfz-ı emanet,
Sımsıkı tutunuyor ya içimdeki özlem
Ama tam bu gece bıraksam, bitse esaret,
Parçalasam sancakları, beyaza bürünsem—
Şiir, Şöhret, Güzellik uğurlu emanetler
Fakat en uğurlusu teslim etmekmiş meğer.

Peron Dergisi, 3. Cilt 9. Sayı

---

Eski bir çevirim:

Neden güldüm gece gece? Yok yanıtlayan
Ne bir Tanrı ne Şeytan tenezzül ediyor
Ne cennet ne cehennemde cevap buluyor
Ve dönüyorum fâni kalbe evvel bir an:
Kalp! Baş başa oturuyoruz üzgün, yalnız:
Söyle, neden güldüm? Ecelim mi bu acı!
Ah Karanlık! Karanlık! Duymaz mı feryadı
Cennet, Cehennem ve Kalp; sorarken devasız!
Neden güldüm? Bilirim olmak durumunu,
Benliğim sarılıyor tüm selametine.
Peki ya dursam yarısında tam bu gece,
Görsem bütün süslü sancaklardan çaputu?
Şiir, Şöhret, Güzellik: hepsi, evet, yüce
Ama Ölüm’müş en yüce, Yaşam’ın uğru.

---

Why Did I Laugh Tonight?

Why did I laugh to-night?  No voice will tell
No God, no Demon of severe response,
Deigns to reply from Heaven or from Hell
Then to my human heart I turn at once:
Heart!  Thou and I are here sad and alone;
I say, why did I laugh?  O mortal pain!
O Darkness!  Darkness! ever must I moan,
To question Heaven and Hell and Heart in vain.
Why did I laugh?  I know this Being's lease,
My fancy to its utmost blisses spreads;
Yet would I on this very midnight cease,
And all the world's gaudy ensigns see in shreds;
Verse, Fame, and Beauty are intense indeed,
But Death intenser -- Death is Life's high meed.